خبری در راه است و دوست دارمش
   می شنوم صدایش را
   باور دارم
   تو نیز باور کن؛
   نزدیک است
   دوست دارم این عدم را 
   دوستت دارم نزدیک شو؛ نزدک تر
   دیگر این عدم سراب¹ نیست
   تماما پیداییست شیداییست ؛ خلاصه شور است مرا
   می دانم؛ غمت زمین می زند من را
   پس زودتر
   برخیز که این زمین خوردن مبارک است من را
   زمینِ سرد؛ سخت آتشم؛ از این پس لذتی هم خواهد بود تو را
   آغوشم گیر که سخت دلتنگم 
   آغوشت را سخت باور دارم
   حداقل؛ تو باور کن مرا

   ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
   1- منظور ازسراب، دنیاست!